Jak powstały chińskie sztuki walki, czyli kilka słów o Kung Fu

Jednym z najstarszych elementów dziedzictwa kulturowego Chin niewątpliwie jest Kung Fu. Nauka azjatyckich sztuk walki cieszy się dużą popularnością, a co ważne – niesie korzyści zarówno dla ciała, jak i ducha. Ci, którzy rozpoczynają treningi, są zgłębiani przez swoich mistrzów we wszystkie tajniki, a przede wszystkim przekazywane jest im to, że w Kung Fu liczy się nie tylko sama technika, ale również dążenie do samorozwoju oraz zadbanie o duchowe aspekty.

Jak powstało Kung Fu?

Najstarsze wzmianki o chińskich sztukach walki sięgają czasów około 4000 p.n.e. Za pierwsze zachowane źródło historyczne uznaje się zapisy wyroczni, które zostały wykonane na kościach i pochodzą one z czasów dynastii Shang, którą datuje się na około 1523-1027 p.n.e. Znajdziemy na nich opisy tego, jak pewne ruchy zostały przekształcone w rodzaj tańca sławiącego siłę, męstwo oraz zwycięstwo. Uznaje się także, że Kung Fu powstało głownie p to, by zawalczyć o pożywienie i móc chronić się przed atakami zwierząt. Dopiero z upływem czasu nabrało ono charakteru Waki między ludźmi, gdy dochodziło do formowania się plemion oraz Oborów o odmiennych poglądach.

Warto wspomnieć, że pierwsze układy ruchu, zwane układami formalnymi, powstały w powiązaniu z umiejętnym władaniem bronią, wiedzą o ciele człowieka, taktyką walk oddziałów oraz ważnym tańcem dla tej kultury. Na uwagę zasługuje również fakt, że w czasach Żółtego Cesarza walczący wojownicy Kung Fu atakowali przeciwników rogami, które mieli przyczepione do głowy. Nazywano to stylem jiaodi. Sztuki walki z biegiem czasu stały się również bardzo ważnym elementem strategii wojennej, a władcy docenili zarówno wiedzę, jak i doświadczenie mistrzów różnych stylów, wykorzystując je do celów politycznych.

Wzorowane na ruchach zwierząt

Nie ulega wątpliwości, że sztuki walki wzorowane były na ruchach zwierząt. Ogromny wpływ na ich rozwój miał także Hua Tuo, chiński lekarz, który żył na przełomie II i III wieku.. Warto wspomnieć, że był on także prekursorem tradycyjnej chirurgii i mistrzem akupunktury. Ponadto fascynował się zręcznością oraz sprawnością dzikich zwierząt. Regularnie więc prowadził badania w terenie i obserwował sposoby walki pięciu zwierząt – tygrysa, żurawia, jelenia, niedźwiedzia i małpy. Na tej właśnie podstawie stworzył system ruchów, które do dziś goszczą w Kung Fu. Dalszym krokiem było połączenie ich z systemem ćwiczeń taoistycznych ascetów i stworzenie własnego stylu o nazwie Wu Xing Xi, co oznacza po prostu Zabawy Pięciu Zwierząt. Początkowo jednak nie zakładano, że będzie to system walki, a celem tego było usprawnienie ciała i pobudzenie umysłu. Jednak z czasem zauważono przydatność tego stylu również w walce pomiędzy wojownikami i właśnie od tego momentu stał się on tak popularny.

Popularność  Kung Fu

Nie da się ukryć, że style Kung Fu ewoluowały na przestrzeni wieków. Niektóre źródła podają, że istnieje nawet około 60 styli głównych, które dzieli się na szkoły Kung Fu, a ich realna liczba zdaje się wynosić około 1000.  Warto także wiedzieć, że ponad połowa z nich nie ujawnia swoich praktyk, kierując się starym kodeksem Kung Fu, który nakazuje trenować w tajemnicy.

Nie da się ukryć, że popularność sztuk walki wzrosła dzięki filmom z Brucem Lee. Sukces tych filmów sprawił, ze wiele osób zapragnęło zgłębić tajniki tej sztuki walki i tym samym Kung Fu zyskało miłośników na całym świecie. Co ważne – popularność  Kung Fu nie maleje i coraz to nowe osoby rozpoczynają treningi.

Podsumowanie

Warto wiedzieć, że Kung Fu można tranowa w każdym wieku. Treningi są przeznaczone więc zarówno dla dzieci, kobiet, mężczyzn, jak i osób starszych. Wiele osób obawia się o swoją kondycję fizyczną przed rozpoczęciem treningów – niesłusznie. Zajęcia nie dotyczą akrobatycznych ćwiczeń czy żmudnych powtórzeń, a doprowadzają do systematycznego rozwoju fizycznego. Warto wiedzieć, że sukces w treningach Kung Fu nie zależy od siły fizycznej, ale  od umiejętności technicznych oraz sprytu każdego adepta.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.